Terug/Home/Webwinkel ramsj.nl /Geschiedenis/Tweede Wereldoorlog/De achterblijvers
Flip Maarschalkerweerd
De achterblijvers
Het Hof na de vlucht van Wilhelmina 1940-1945
Oorspronkelijke prijs was: € 29,95.€ 12,50Huidige prijs is: € 12,50.
Na de Duitse inval in mei 1940 vlucht de koninklijke familie naar Engeland. De paleizen van Oranje blijven achter, leeg en stuurloos. Hofhouding en personeel worden zonder instructies achtergelaten en verkeren in onzekerheid: blijven zij loyaal aan een afwezige vorstin, of grijpen de bezetters hun kans? Tijdens de bezetting ontstaat een stil en riskant spel achter de schermen. Terwijl Seyss-Inquart en Mussert hun oog laten vallen op de koninklijke bezittingen, doen achterblijvers alles om paleizen, kunstcollecties, archieven en andere waardevolle objecten voor Nederland te behouden. Zelfs Duitse autoriteiten kijken soms bewust weg. Het uiteindelijke doel is duidelijk: koningin Wilhelmina moet bij haar terugkeer alles aantreffen zoals zij het heeft achtergelaten. Maar wanneer die terugkeer na vijf lange oorlogsjaren werkelijkheid wordt, blijkt de bevrijding voor velen geen triomf. Wat de mooiste dag had moeten zijn, mondt uit in teleurstelling en pijn voor de mensen die het koninklijk bezit onder grote persoonlijke risico’s hebben beschermd.Flip Maarschalkerweerd reconstrueert dit grotendeels vergeten hoofdstuk uit de geschiedenis van het Koninklijk Huis op indringende wijze.
Gerelateerde producten
geschiedenis
Dear old Bones
Op 1 februari 1886 werd de Engelse Elizabeth Saxton Winter (1857-1936) gouvernante van prinses Wilhelmina (1880-1962), die in 1890 koningin werd door het overlijden van haar vader koning Willem III. Haar moeder koningin Emma nam tot 1898 als regentes de regering voor haar waar. Miss Winter zou in dienst blijven tot en met de belijdenis van Wilhelmina eind oktober 1896, omdat daarmee de opvoeding voltooid was. Zij heeft al die jaren Wilhelmina van nabij meegemaakt, tijdens de privélessen, bij sport en spel, op reizen in binnen- en buitenland. Tijdens haar vakanties in Engeland ontving ze van haar pupil aanvankelijk kinderbriefjes, die allengs uitgebreider en inhoudelijker werden en de lezer een goed inzicht geven in Wilhelmina's jeugd. Onthullend zijn de lange brieven die Wilhelmina wekelijks schreef na het ontslag van Miss Winter in 1896. Tal van interessante thema's passeren de revue: lessen van (hoog)leraren, haar liefhebberijen: tekenen en schilderen, de reizen naar het buitenland, haar meningen over mensen en omstandigheden, ontmoetingen met bekende personen, koningen en keizers, activiteiten rond Sinterklaas, Kerstmis en Pasen, haar bezoeken in het land en het bijwonen van culturele, sportieve en sociale evenementen, maar ook haar verdrietige momenten en eenzaamheid, haar geloof in de Allerhoogste, en bovenal haar groei naar het koningschap en haar hoge taakopvatting. Het contact met Miss Winter zou tot aan haar overlijden in 1936 blijven bestaan. De integrale publicatie van deze egodocumenten levert een waardevolle en belangrijke bijdrage aan de Oranjehistoriografie.geschiedenis
Cees Fasseur
Eigen meester, niemands knecht
De geboren Fries en gereformeerde boerenzoon Pieter Sjoerds Gerbrandy (1885-1961) was minister-president in de moeilijkste periode van de Nederlandse geschiedenis, van 1940 tot 1945. Als hoofd van het kabinet in ballingschap in Londen weigerde hij zich neer te leggen bij de gedachte dat Nederland verslagen zou zijn. In talloze toespraken voor Radio Oranje spoorde hij zijn landgenoten in bezet gebied aan moed te houden. Hij regeerde zonder parlement, maar mét koningin Wilhelmina, die door haar vernieuwingsdrift in conflict kwam met de koppige Gerbrandy. Het was niet gemakkelijk om met hem samen te werken: hij was een weinig tactvolle, tegendraadse figuur. Niettemin genoot hij grote populariteit; hij werd beschouwd als het icoon van de Tweede Wereldoorlog, zoals Churchill in Engeland. Zijn borstbeeld siert daarom tezamen met dat van Wilhelmina de ingang van het Tweede Kamergebouw als blijvende herinnering aan de oorlogsjaren.geschiedenis
Marieke Oprel
Afrekenen met de vijand
Op 20 oktober 1944 verklaarde de Nederlandse regering in ballingschap in Londen alle Duitsers in het Nederlands koninkrijk tot vijandelijk onderdanen. Direct na de bevrijding nam de overheid al de bezittingen van deze Nederlandse Duitsers in beslag, ongeacht hun politieke voorkeur of gedrag tijdens de oorlog. Van Duitsers die al decennialang in Nederland woonden en werkten tot Nederlanders die door een huwelijk automatisch de Duitse nationaliteit hadden gekregen, allen kregen te maken met de gevolgen van deze anti-Duitse maatregelen. Zelfs Joden die uit Duitsland waren gevlucht werden behandeld als vijandelijk onderdaan. Veel Duitse Nederlanders dienden een verzoek tot 'ontvijanding' in, om zo hun bezit terug te krijgen. Dat was niet makkelijk: ze moesten aantonen dat ze zich als 'goede Nederlander' gedragen hadden in de oorlog. Maar wat is een 'goede Nederlander'? Die vraag beantwoordde niet elke ambtenaar hetzelfde. Aan de hand van gesprekken met nabestaanden laat Marieke Oprel zien dat het Nederlandse beleid ingrijpende gevolgen had voor Duitse Nederlanders en de generaties die volgden. Daarmee voegt ze een onderbelicht hoofdstuk toe aan de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Nederland.geschiedenis
