Fred de Vries
Bombastisch, ondansbaar en weergaloos
Hoe progressieve popmuziek in de jaren zeventig alle conventies doorbrak [en ons het universum leerde begrijpen]
Oorspronkelijke prijs was: € 25,00.€ 9,90Huidige prijs is: € 9,90.
Met de komst van Spotify en het gebruik van rocksongs in commercials en series staat de geschiedenis van de popmuziek volop in de belangstelling ? óók de bombastische en ondansbare progrock van de jaren 1970. De lezer krijgt een caleidoscopisch beeld van een interessante, maar nog weinig gedocumenteerde periode uit de popgeschiedenis: de jaren 1970, waarin niet alleen de Angelsaksische wereld maar ook het Europese continent een hoofdrol opeiste. Uiteraard, iconen als Yes, Pink Floyd, King Crimson en Genesis passeren de revue. Maar er is ook aandacht voor Nederlandse, Duitse, Franse, Italiaanse en Zuid-Afrikaanse muziek. Tevens rekenen De Vries en Thijssen af met de mythe dat punk een einde maakte aan progressieve rock. Het genre blijkt vitaal, innovatief en neemt steeds weer nieuwe gedaantes aan – van avantprog tot postrock, van postpunk tot neoprog. Ten slotte is er aandacht voor zwarte rockbands en voor vrouwen in dit door mannen gedomineerde popdomein.
Gerelateerde producten
kunst
Loek Dekker
The Who
We zijn anti-bazen, anti-jong getrouwde stelletjes en anti-middelbare leeftijd'. Pete Townshend. Voor velen is en blijft The Who met reden de ultieme rockband. The Who behoort samen met The Beatles, The Kinks en The Rolling Stones onbetwist tot de grootste van de Engelse bands uit de jaren zestig. Hun bekendste hit uit die jaren, My Generation, is een icoon van de popmuziek geworden. Door het grote succes van de rockopera Tommy (1969), Who's Next (1971) en Quadrophenia (1973) wist de groep zijn populariteit in de jaren zeventig te continueren. Dan behoort The Who - met Led Zeppelin, Deep Purple, Pink Floyd en opnieuw The Rolling Stones - tot de absolute top. The Who maakt dankzij het creatieve brein van gitarist Pete Townshend rock met inhoud, zodat zowel 'arbeider als intellectueel' van de muziek van The Who kan genieten. Maar Townshend kon zijn composities alleen goed vormgeven dankzij de uitzonderlijke muzikale kwaliteiten van zanger Roger Daltrey, bassist John Entwistle en drummer Keith Moon. Niet alleen op de albums, maar zeker ook live. Het boek besteedt dan ook veel aandacht aan hun befaamde optredens, zoals die op de festivals van Monterey (1967), Woodstock (1969) en Wight (1969/ 1970). De in Nederland gegeven concerten, het laatste in 2015 in het Ziggo Dome, komen eveneens aan bod. Naast de aandacht voor de muziek en optredens van The Who, komen ook de turbulente privélevens van de band voorbij, inclusief de tragische, vroegtijdige dood van Keith Moon in 1978. The Who ging door zonder hem en dat gebeurde ook na de dood van John Entwistle in 2002. Nog in 2019 verraste Pete Townshend en Roger Daltrey hun publiek met het uiterst vitale album Who. The Who, de ultieme rockband is een must-have voor de fan maar ook voor iedere lezer die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de (rock)muziek. Loek Dekker (1957) is historicus. Hij publiceerde over de Franse Tijd en het verzet in de Tweede Wereldoorlog en van zijn hand verschenen twee muziekbiografieën in de reeks Rockklassiekers: Livin' Blues, bluesrock met internationale allure (2016) en Crosby, Stills, Nash & Young, de Woodstock-generatie (2019).kunst
Jan Vollaard
El Pea
Vinylplaten zijn terug van nooit weggeweest. Terwijl de prijzen van elpees van Taylor Swift en Harry Styles uit de pan rijzen is er een goedkoop en duurzaam alternatief. Verzamelplaten als Tamla Motown Is Hot, Hot, Hot! en Fill Your Head With Rock staan voor een schijntje in de tweedehandsbakken en bevatten een schat aan tijdloze, onweerstaanbare muziek. In 'El Pea, de magie van de labelcompilatie' duikt muziekjournalist Jan Vollaard in de koopjeskelder om een inventaris op te maken van alle prachtige pop, soul, rock, hiphop en jazz die daar voor een habbekrats wacht op een nieuwe eigenaar. De zoektocht naar de ziel van het vinyl leidt van stoffige stereo-testplaten naar beatmuziek en techno. Onderweg is er aandacht voor disco, Afrikaanse muziek, Britse folk en Frans chanson. Via ska en reggae, metal en punk, hiphop en house komen we uit bij de indiepop van nu. Bij elkaar vormen de verhalen over al die kleurrijke labelcompilaties een alternatieve geschiedenis van de popmuziek. Noem het gerust een muziekbijbel.kunst
Fred de Vries
Wiegelied voor de witte man
Fred de Vries groeide op in de Rotterdamse witte middenklasse van de late jaren vijftig. Muziek kleurde zijn jeugd: rock, soul maar bovenal de blues. Tegenwoordig woont hij in het door apartheid gehavende Zuid-Afrika. In 'Wiegelied voor de witte man' gaat Fred op zoek naar de wortels van de muziek uit zijn jeugd en trekt hij rond in de regio waar deze muziek ontstond: het Diepe Zuiden van Amerika. De reis voert hem dwars door South Carolina, Georgia, Tennesee, Alabama, Mississippi en Louisiana. Hij bezoekt juke joints, jazz clubs en honky-tonk saloons, historische plekken, beroemde muziekstudio's en platenlabels. Wanneer hij terug is in Zuid-Afrika wordt hij onverwacht geconfronteerd met zwarte woede en witte angst, die hem dwingen nogmaals af te reizen naar Amerika ? om dieper te graven in de verwrongen geschiedenis van suprematie en pijn waarbij muziek een belangrijke rol heeft gespeeld. Met de blues als leidraad zoekt hij antwoord op vragen als: waar komen racisme en witte superioriteit vandaan?kunst
