Terug/Home/Webwinkel ramsj.nl /Geschiedenis/Waarnemers op heilige grond
Arthur ten Cate
Waarnemers op heilige grond
Nederlandse officieren bij UNTSO 1956-2003
€ 29,50 Oorspronkelijke prijs was: € 29,50.€ 9,90Huidige prijs is: € 9,90.
Buiten het oog van het grote publiek stuurt Nederland al bijna vijftig jaar (sinds 1956) beroepsofficieren van de landmacht, luchtmacht en marine naar de VN-waarnemingsmissie UNTSO (United Nations Truce Supervision Organization) in het Midden-Oosten. Deze Nederlandse militairen zijn al die tijd ooggetuigen geweest van het Israëlisch-Arabische conflict. Waarnemers op heilige grond vertelt de feiten en achtergronden van het slepende conflict in het Midden-Oosten door de ogen van deze Nederlandse officieren. Het beschrijft wat zij zagen en meemaakten, waarover zij rapporteerden aan de Veiligheidsraad in New York en hoe zij een bijdrage leverden aan de pogingen van de internationale gemeenschap om het conflict in te dammen en op te lossen.
Gerelateerde producten
geschiedenis
Ben Schoenmaker
Vredesmacht in Libanon
In 2004 was het vijfentwintig jaar geleden dat de Nederlandse regering een pantserinfanteriebataljon ter beschikking stelde aan de Verenigde Naties om deel te nemen aan de vredesmissie van de United Nations Interim Force in Libanon in het Midden-Oosten. De uitzending heeft uiteindelijk ruim zes jaar geduurd. Aan de ontplooiing van het Nederlandse contingent was een langdurige en moeizame politieke discussie voorafgegaan. Voor de eerste keer in de geschiedenis nam Nederland op grote schaal deel aan een vredesbewarende operatie van de VN, waarbij in totaal bijna 9000 militairen terechtkwamen in de gewelddadige problematiek van Zuid Libanon en de Israëlische invasie van juni 1982. Boomgeb - 543 blz
geschiedenis
Max Hastings
Operatie Chastise
'Operatie Chastise, Het verhaal van de Dambuster 1943' is een van de meest opmerkelijke prestaties in de militaire geschiedenis: de dappere jongemannen van het 617de Squadron van de Royal Air Force vlogen met hun zware bommenwerpers schrikbarend laag boven het water recht op de Duitse dammen af in een poging deze te vernietigen. Maar dit verhaal â en de latere oorlogservaring van het 617de Squadron â is nooit volledig verteld. Max Hastings neemt ons mee naar de aanval in mei 1943 en onthult hoe de waarheid van die nacht aanzienlijk verschilt van het populaire verhaal dat de meeste mensen kennen. Zo had de RAF de Ruhrdammen al in 1938 aangewezen als voor de nazi's strategische plekken; in de vijf jaar die daarop volgden vormde luitenant-kolonel van de luchtmacht Guy Gibson het 617de Squadron. Hoewel het bombardement tot de geplande dramatische vernietiging leidde, kwamen slechts twee van de acht vliegtuigen over de dammen - de rest werd neergeschoten op de vlucht naar of terug van de missie. En hoewel de moed van het 617de Squadron onbetwistbaar is, was de schade veroorzaakt door de militaire actie. Maar in 1943 spraken deze dappere mannen tot de verbeelding en krikten ze de moraal van het Britse volk op. Hun prestatie maakte de nazi's onrustig en zorgde ervoor dat ze enorme middelen inzetten voor de verdediging van de dammen â waardoor de missie uiteindelijk een succes werd. Wat het 617de Squadron deed was een buitengewone en heroïsche prestatie, een voorbeeld van Churchills 'militaire theater' op zijn best, en een triomf van Britse vindingrijkheid en technologie â een verhaal dat nog vele generaties moet worden verteld. Hollands Diepgeb - 388 blz
geschiedenis
Ties Groenewold
Rottumeroorlog
Op een kleine stukje natuurgebied verwachtte men eind jaren 30 van de vorige eeuw weinig dreiging van de op handen zijnde oorlog. Maar omdat Rottumeroog vlak bij het Duitse eiland Borkum ligt, was al in april 1939 de Nederlandse marine gestationeerd op het eiland en voegden in september 1939 een aantal mannen van de infanterie zich bij deze groep. Op 10 mei 1940 was dan toch zover: vanuit het eiland Borkum werd Rottumeroog met een aantal bewapende boten ingelijfd door de Duitse bezetters. Zonder geweld werd het eiland overgegeven en de 30 Nederlandse militairen zonder problemen krijgsgevangen gemaakt en via Borkum naar een kamp in Wilhelmshaven, en later Lückenwalde overgebracht. Er werd door de Duitsers een zware luchtafweerbatterij gebouwd, ondersteund door zoeklichten en een luisterapparaat. Voor de ongeveer 100 Duitse soldaten werden barakken gebouwd op het eiland. De verveling was dodelijk en de barakken werden bedreigd door overstromingen. Na enkele maanden verhuisde men het geheel naar Schiermonnikoog en werden er verder naar het oosten toe andere stellingen gebouwd. Door de continue afkalving van het eiland moesten keer op keer de stellingen steeds verder naar het oosten verhuisd worden. Bovendien spoelden op het eiland regelmatig oorlogsslachtoffers aan en kwamen er veel vliegtuigen in de omgeving terecht. Waarom werd er door de Duitsers zoveel moeite gedaan om de verdediging op Rottumeroog in stand te houden en hoe zag die verdediging er precies uit? Hoe was het dagelijkse leven van de soldaten en hoe werd er omgegaan met de aangespoelde lijken en welke vliegtuigen crashten er? Hoe verging het met de eilandvoogd Toxopeus en zijn familie? Door intensief onderzoek en gebruik te maken van uniek bronnenmateriaal wist Ties Groenewold de geheimen van Rottumeroog te ontrafelen. Van Gorcumgeb - 176 blz
geschiedenis
Theo Doorman
In de schaduw van de Javazee
Anderhalf jaar voor zijn pensionering wordt kapitein ter zee Pieter Koenraad (1890-1968) in 1938 uitgezonden naar Nederlands Oost-Indië. Het zouden uiteindelijk acht enerverende jaren worden. Als commandant der marine in Soerabaja maakt hij de strijd tegen de invallende Japanners in 1942 van zeer nabij mee. Hij luncht met schout-bij-nacht Karel Doorman, vlak voordat deze met het geallieerde eskader uitvaart en de volgende dag, op 27 februari, met zijn vlaggenschip Hr.Ms. De Ruyter in de Javazee ten onder gaat. Op 2 maart gelast Koenraad de vernieling van het Marine Etablissement in Soerabaja, waar circa 18.000 mensen werken. Met de laatst beschikbare onderzeeboot Hr.Ms. K 12 evacueert hij naar Australië, vanwaar hij doorreist naar Engeland. In 1943 wordt hij benoemd tot marinecommandant Australië en onderbevelhebber der strijdkrachten in het oosten. Na de capitulatie van Japan is hij nog een aantal maanden waarnemend commandant der zeemacht in Nederlands-Indië en wordt hij geconfronteerd met de gewelddadigheden van de Bersiap-periode. Vanaf de bevrijding van Nederland in mei 1945 tot en met zijn thuiskomst schrijft Koenraad vanuit de Oost luchtpostbrieven over zijn belevenissen tijdens de oorlog aan zijn familieleden in Nederland. De brieven bieden het persoonlijke verhaal van een hooggeplaatste marineofficier, die tijdens de Tweede Wereldoorlog één van de brandpunten van de strijd tegen Japan meemaakt. 'In de schaduw van de Javazee' verschaft de lezer op een unieke manier inzicht in de problemen waarmee ons land in Nederlands-Indië, tijdens de oorlog en na de capitulatie van Japan, wordt geconfronteerd. Pieter Koenraad is openhartig over persoonlijke aangelegenheden en kritisch over de rol van diverse bekende politici en militairen in de top van de vaderlandse krijgsmacht. Walburgperspap - 176 blz


