Terug/Home/Webwinkel ramsj.nl /Literatuur & thrillers/Mijn broer bijvoorbeeld
De Duitse schrijver Uwe Timm was een kleuter toen zijn zestien jaar oudere broer Karl-Heinz, in 1943, in een Oekraïens ziekenhuis aan zijn verwondingen overleed. Enkele weken eerder had de negentienjarige soldaat, lid van de beruchte SS-Totenkopfdivision, zijn vader nog gerustgesteld, al moest hij melden dat zijn benen geamputeerd waren. In ‘Mijn broer bijvoorbeeld’ probeert Timm zich een beeld te vormen van zijn jonggestorven broer en de oorlogsgeneratie. Hoe ging zijn broer om met de plicht om te doden? Welke mogelijkheden had hij in zijn korte leven, en van welke bleef hij verstoken? Wie is er schuldig? Zo is ‘Mijn broer bijvoorbeeld’ behalve een persoonlijke zoektocht ook een poging om vat te krijgen op grote vragen over schuld, herinnering, goed en fout.
Gerelateerde producten
literatuur & thrillers
Jannetje Koelewijn
Late liefde
Als meisje van twaalf werd Margaretha H. Schenkeveld (1928) verliefd op Arie Hoekstra. Hij was haar leraar Grieks op het gymnasium, pas getrouwd, bijna vader en zestien jaar ouder dan zij. Ze trouwden in juni 1976. Zij was hoogleraar Nederlandse letterkunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, hij hoogleraar Grieks in Brussel. In Late liefde vertelt ze aan haar oud-student Jannetje Koelewijn hoe haar verlangen naar Arie na vijfendertig jaar vervuld werd. Ze leest haar voor uit zijn liefdesbrieven en praat met haar over haar andere grote liefde: de literatuur. Koelewijn, die als kind te horen kreeg dat geleerde vrouwen tragische wezens waren, ging een jaar lang wekelijks bij haar op bezoek en bleef haar vragen stellen. Waarom wachtte Greet al die jaren op Arie? Ondertussen denkt ze terug aan de vader van haar vriendinnetje en wat ze met hem beleefde toen ze veertien was.literatuur & thrillers
Sarah Neutkens
Een blote man beminnen
'Verspreid over je massieve lichaam liepen kleine druppeltjes water. Zo nu en dan drupte er een van je nek naar beneden, over je bil, langs je benen. Je zag eruit als een soort satyr zonder bokkenpoten. Even bleef je met je handen in je zij, je buik prominent naar voren, wijdbeens en ontzettend naakt voor mij staan. Op mijn knieën zittend, voor jou, likte ik je schoon, gelijk een hond zijn baasje liefheeft. Ik likte je voeten, je kuiten, je ballen, je buik. Ik beet in je bil, liet mijn afdruk achter. We vreeën. Je kleedde je aan. De tijd ging te snel. Ik stak mijn handen onder je vochtige shirt en hield je vast. Ik rustte mijn hoofd op je schouder en wachtte totdat je ongeduldig werd. Dat duurde meestal niet zo lang. Onder je shirt werden mijn handen warm en klam. Het ontroerde me enorm. Je had zo veel kleren aan voor een blote man.' Sarah Neutkens (1998) is autodidact, multitalent en altijd bezig. De radio in haar hoofd staat steevast aan. Ze speelt piano en componeert hedendaagse klassieke muziek. Ook maakt ze beeldende kunst, staat model en schrijft. In Nijmegen studeerde ze kunstgeschiedenis. Het liefst wil ze het leven helemaal uitkleden. ?Een blote man beminnen? is haar poëtische, zinderende debuut.literatuur & thrillers
Ine Boermans
Het liefdesinterbellum
Lot heeft niet lang geleden haar moeder verloren en beschikt door de onverschillige houding van haar vader niet over een ouderlijk vangnet. Haar leven kenmerkt zich door een aaneenschakeling van min of meer onbetekenende liefdesrelaties. Zo vult ze de leegte die haar moeder heeft achtergelaten met luchtig nachtelijk vertier en korte of wat langere relaties. Een oude straatartiest, een alcoholist, iemand met mentale problemen. Mensen met hun eigen problemen en verslavingen. Maar in de stap die daarop volgt zit de crux: na het stuklopen van zo'n relatie treurt Lot steevast zo hard en hartverscheurend in haar antikraakappartement dat ze het rouwen om haar moeder in zekere zin opnieuw beleeft. Remournen, noemt ze dat. In tegenstelling tot voor echte rouw lijkt er voor dit remournen altijd een medicijn te zijn: in elke nacht, in elk café, liggen aan het einde van dit 'liefdesinterbellum' immers weer nieuwe avonturen die de leegte in Lots leven kunnen vullen en de dieperliggende pijn op afstand kunnen houden. Ine Boermans (1976) publiceerde essays en korte verhalen in De Internet Gids, Hard//hoofd, Papieren Helden en Tirade. Ze debuteerde in 2021 met haar roman Een opsomming van tekortkomingen, die de longlist van de Hebban Debuutprijs behaalde en werd genomineerd voor het Beste Groninger Boek. Ze is columnist voor de VPRO Gids. Over Een opsomming van tekortkomingen: 'Ine Boermans kan schrijven, en hoe. Haar roman is buitengewoon grappig en naargeestig. Zelfs de ergste voorvallen beschrijft ze sprankelend.' nrc â¢â¢â¢â¢ 'Uitstekende debuutroman. (...) Het is vooral de relatie met haar manipulatieve, narcistische vader die de motor van dit wrang-geestige verhaal vormt. Boermans balanceert knap tussen luchtigheid en beklemming in deze roman, die zowel een monument als een afrekening is. De Nederlandse literatuur is met de vader van Lot een memorabele klootzak rijker.' VPRO Gids ' Een opsomming van tekortkomingen had een eenzijdig droevig verslag kunnen worden, maar Boermans heeft een bijzondere, eigen toon: hard, licht en droog.' Trouw 'Een absurdistische roman over plots opkomend verdriet en rechtkrabbelen na familieleed. Haar toon imponeert.' De Morgen 'Prachtig. Meer wil ik er eigenlijk niet over zeggen. Hoe minder je weet, hoe meer het je overrompelt, maar ik kan iedereen aanraden dit boek met spoed te lezen. Het ontroerde me, maakte me regelmatig aan het lachen en ik was vooral verrast door de dingen die Ine niet schreef en die er daardoor toch stonden.' Youp van 't Hekliteratuur & thrillers
