Terug/Home/Webwinkel ramsj.nl /Literatuur & thrillers/Graven naar het hart van de aarde
Kevin Wilson
Graven naar het hart van de aarde
€ 18,90 Oorspronkelijke prijs was: € 18,90.€ 7,90Huidige prijs is: € 7,90.
Als de wedstrijd begint cirkelen we om de eiken eettafel, een tafel waaraan in betere tijden meer dan vijftig gasten konden zitten en waarop duizend papieren kraanvogels zijn opgesteld – tweehonderdvijftig voor iedere broer. De kraanvogels worden vervolgens over de tafel rondgeblazen door vier enorme ventilatoren, eentje op iedere hoek van de tafel, tot er nog maar één kraanvogel over is. De eigenaar van die laatste vogel erft het landgoed. Wilsons personages variëren van werknemers voor een bedrijf dat stand-in oma’s levert aan families met overleden, zieke of gewoon nare grootouders, tot een medewerkster bij een scrabblestenenfabriek wier ouders spontaan in vlammen zijn opgegaan.
Gerelateerde producten
literatuur & thrillers
Gill Sims
Waarom het mama geen zak kan schelen
Al vijftien jaar lang zeggen mensen tegen me dat het 'gewoon een fase' is. 's Nachts niet doorslapen is 'gewoon een fase'. Ongelukjes op het potje en alles wat daarbij hoort zijn 'gewoon een fase'. De driftbuien van de verschrikkelijke twee: ook 'gewoon een fase'. Slecht eten, bijdehand zijn, de obsessies. De peutertijd waarin ze weigerden een slaapje te doen, de tienertijd waarin ze niet voor één uur 's middags hun bed uit te krijgen zijn. Allemaal 'gewoon fases'. Maar wanneer houden die 'fases' eens op? WANNEER? Mama droomt van een pittoresk landelijk huisje met een rozenperk en kakelende kippen in de tuin. Maar het leven loopt zoals altijd anders. De kippen blijken vals en zwijgen, en de rozen hebben verraderlijke doornen. En dan zijn haar lieftallige kleuters ook nog eens getransformeerd tot onuitstaanbare tieners. In plaats van te fantaseren over wie er zou winnen in een gevecht ? een dragon badger of een ninja horse? ? brengen ze de dag al snapchattend door, slenteren ze door het huis en communiceren ze uitsluitend door middel van zuchten. Behalve natuurlijk wanneer er verwacht wordt dat Ellen in de vroege uurtjes haar taxidiensten aanbiedt, of als ze extravagant poseren voor hun Instagram-stories. En er is nooit, maar dan ook nooit, melk in huis. Kan mama ook maar één moment voor haarzelf hebben? Kan ze soms wat me-time krijgen, nu ze haar eigen tanden nog heeft? En kan ze eindelijk een manier vinden om er helemaal geen zak om te geven? Prometheuspap - 344 blz
literatuur & thrillers
Nadia Terranova
Afscheid van de geesten
Ida wordt door haar moeder opgebeld; het dak van het huis staat op instorten, ze wil dat haar dochter terugkomt naar Sicilië om de meubels, kleren en boeken uit te zoeken, een begin te maken met het opruimen en leeghalen. Het enige wat niet weg mag, denkt Ida, is de rode blikken trommel, opgeborgen achter in een la. Eenmaal thuis â het is snikheet en de zeebries doet het stof opwaaien â krimpt haar wereld in een handomdraai ineen tot de kamers waar zij en haar ouders hun dagen sleten, waar ze als dertienjarige moest zorgen voor haar vader, leraar op een middelbare school, die dagenlang in bed lag en gestopt was met praten, om vervolgens plotseling te verdwijnen. Alles is er weer: vaders lege stoel aan de eettafel, de felle stiltes tussen moeder en dochter, de poppen op het bed, de zwaluwen en de kerkklok om zes uur. Het lag achter haar, zo voelde het vanuit het verre Rome. Maar het is er allemaal nog: het huis met al zijn geesten, geheimen en verlangens, en het houdt Ida 's nachts uit haar slaap. Nadia Terranova beschrijft het verlangen naar het vertrouwde van vroeger en het gevecht met de spoken van het verleden net zo schitterend als Elio Vittorini in zijn meesterlijke Rode anjer van meer dan een halve eeuw geleden. Ida ziet tijdens het afscheid van haar moeder en Sicilië 'de vreemden voor wat ze zijn, voor wat wij zijn, een groep achterblijvers, ieder een overlevende van zijn eigen strijd.' Cosseepap - 220 blz
literatuur & thrillers
J.M. Coetzee
De schooldagen van Jezus
Simón heeft zijn hele leven ingericht rond zijn rol als pleegvader van de eigenzinnige jongen DavÃd. Toch is er méér nodig om het kind te begrijpen, te kunnen liefhebben. Hij zal zich open moeten stellen voor een wereld die hem onbekend was; de ratio en het denken loslaten, en toetreden tot een realiteit van intuïtie, gevoel, muziek en dans. Ze zijn halsoverkop vertrokken, gevlucht voor de autoriteiten. Simón en Inés vinden een woning in Estrella, een rustige stad die vooral opvalt door het bijzondere opleidingsinstituut. Daar leert hun zesjarige pleegzoon DavÃd geen wiskunde of grammatica, maar - tot grote verbazing van zijn ouders - over het verband tussen sterren en dansen. De pragmatische Simón begrijpt niets van de school, en steeds minder van DavÃd. De jongen benadrukt voortdurend dat Simón zijn echte vader niet is, en Simóns levenslessen dringen niet tot het kind door; het gevoel dat Simón iets fundamenteels niet begrijpt, groeit met de dag. Maar ondanks de onorthodoxe lessen, waar ook schoolreisjes naar een nudistenstrand bij horen, ziet Simón de jongen opleven. Alleen Dmitri, de conciërge van het naast de school gelegen museum, baart hem zorgen. Waarom hangt hij de hele tijd bij de jongen rond, met zijn knipsels uit vieze blaadjes, en zijn obsessie voor Ana Magdalena, de bloedmooie danslerares? Waarom duikt hij overal op, op de meest onverwachte plekken en momenten, als een duvel uit een doosje? De schooldagen van Jezus toont ons een vader die zijn kijk op de wereld baseert op logica en feiten, die meer op zijn geest vertrouwt dan op zijn lichaam, en een zoon die in alles het tegenovergestelde lijkt. Maar dan gebeurt er iets in het schoolgebouw dat de hele stad op zijn kop zet. Langzaam ziet Simón in dat er misschien nog een andere kant van het menselijk bestaan is: iets náást denken en ratio. Het lichaam, het gevoel, de dans; iets wat vooralsnog ongrijpbaar voor hem was, maar waar DavÃd het levende bewijs van is. Simón zet alles op alles om zijn zoon te kunnen liefhebben en eindelijk te begrijpen. Cosseegeb - 288 blz
literatuur & thrillers
Ine Boermans
Het liefdesinterbellum
Lot heeft niet lang geleden haar moeder verloren en beschikt door de onverschillige houding van haar vader niet over een ouderlijk vangnet. Haar leven kenmerkt zich door een aaneenschakeling van min of meer onbetekenende liefdesrelaties. Zo vult ze de leegte die haar moeder heeft achtergelaten met luchtig nachtelijk vertier en korte of wat langere relaties. Een oude straatartiest, een alcoholist, iemand met mentale problemen. Mensen met hun eigen problemen en verslavingen. Maar in de stap die daarop volgt zit de crux: na het stuklopen van zo'n relatie treurt Lot steevast zo hard en hartverscheurend in haar antikraakappartement dat ze het rouwen om haar moeder in zekere zin opnieuw beleeft. Remournen, noemt ze dat. In tegenstelling tot voor echte rouw lijkt er voor dit remournen altijd een medicijn te zijn: in elke nacht, in elk café, liggen aan het einde van dit 'liefdesinterbellum' immers weer nieuwe avonturen die de leegte in Lots leven kunnen vullen en de dieperliggende pijn op afstand kunnen houden. Ine Boermans (1976) publiceerde essays en korte verhalen in De Internet Gids, Hard//hoofd, Papieren Helden en Tirade. Ze debuteerde in 2021 met haar roman Een opsomming van tekortkomingen, die de longlist van de Hebban Debuutprijs behaalde en werd genomineerd voor het Beste Groninger Boek. Ze is columnist voor de VPRO Gids. Over Een opsomming van tekortkomingen: 'Ine Boermans kan schrijven, en hoe. Haar roman is buitengewoon grappig en naargeestig. Zelfs de ergste voorvallen beschrijft ze sprankelend.' nrc â¢â¢â¢â¢ 'Uitstekende debuutroman. (...) Het is vooral de relatie met haar manipulatieve, narcistische vader die de motor van dit wrang-geestige verhaal vormt. Boermans balanceert knap tussen luchtigheid en beklemming in deze roman, die zowel een monument als een afrekening is. De Nederlandse literatuur is met de vader van Lot een memorabele klootzak rijker.' VPRO Gids ' Een opsomming van tekortkomingen had een eenzijdig droevig verslag kunnen worden, maar Boermans heeft een bijzondere, eigen toon: hard, licht en droog.' Trouw 'Een absurdistische roman over plots opkomend verdriet en rechtkrabbelen na familieleed. Haar toon imponeert.' De Morgen 'Prachtig. Meer wil ik er eigenlijk niet over zeggen. Hoe minder je weet, hoe meer het je overrompelt, maar ik kan iedereen aanraden dit boek met spoed te lezen. Het ontroerde me, maakte me regelmatig aan het lachen en ik was vooral verrast door de dingen die Ine niet schreef en die er daardoor toch stonden.' Youp van 't Hek Prometheuspap - 144 blz


