Terug/Home/Webwinkel ramsj.nl /Geschiedenis/Betrokken burgers
Carolien Boender
Betrokken burgers
Stedelijk burgerschap van republiek naar koninkrijk
Oorspronkelijke prijs was: € 29,99.€ 12,50Huidige prijs is: € 12,50.
Aan de Nederlandse revolutietijd (1780-1813) schrijven historici grote impact toe. Maar wat merkten de burgers van Haarlem en Groningen eigenlijk van alle veranderen? ‘Betrokken burgers’ vormden de ruggengraat van de Republiek. Het dagelijks leven draaide voor een groot deel op buurtorganisaties, gilden en schutterijen ? en dat waren juist de stedelijke instituties waar zij deel van uitmaakten. In 1796 kondigden de Bataafse revolutionairen het einde van sommige van deze instellingen af en introduceerden zij het staatsburgerschap. Maar was daarmee de rol van de stedelijke burger ook uitgespeeld? Dat komen we te weten als we luisteren naar de stadsbewoners zelf. Aan de hand van de levens van Haarlemmers en Groningers tussen 1747 en 1848 illustreert dit boek het voortbestaan van lokaal burgerschap. Zij komen aan het woord via verzoekschriften, kronieken, gelegenheidsgedichten, vergadernotulen en mondelinge klachten op de burgemeesterskamer. Hoe zag de ideale stedelijke gemeenschap er volgens hen uit? Welke rechten en plichten had een burger in hun ogen? En wat waren de dure plichten van een stadsbestuurder? Voor dit burgerschap putten stadsbewoners met souplesse uit traditionele én revolutionaire idealen en praktijken.
Gerelateerde producten
geschiedenis
Maarten Prak
Stadsburgers
Burgers grepen de macht in de Franse Revolutie en legden zo de basis voor onze moderne democratie. Of zat het toch anders? In 'Stadsburgers' presenteert Maarten Prak een nieuwe visie op dit gangbare beeld. Al ver vóór 1800 was er sprake van lokaal verankerd burgerschap, in een formele status van stadsburger, maar vooral in talrijke organisaties van stedelijke burgers zoals gebuurten, gilden, broederschappen en schutterijen. De Franse Revolutie maakte een einde aan het stedelijk burgerschap en verving het door een nationaal burgerschap. Dat had voordelen, zoals grotere gelijkheid en democratie, maar intussen blijkt nationaal burgerschap ook zijn nadelen te hebben: bureaucratie en vreemdelingenhaat. Hoog tijd, kortom, om na te denken over de verhouding tussen landelijk, Europees en stedelijk burgerschap.geschiedenis
Esther Gramsbergen
Kwartiermakers in Amsterdam
Stedelijke instellingen zetten een niet te miskennen stempel op de vorm van de stad en de transformatie daarvan in de loop van de tijd. Zij zijn opdrachtgevers van omvangrijke bouwwerken, die zelf weer belangrijke bouwstenen zijn van de structuur van de stad. Esther Gramsbergen analyseert drie gebieden in Amsterdam waarin instellingen van handel, bestuur, zorg, cultuur en wetenschap tussen 1580 en 1880 de ruimtelijke ontwikkeling aanjoegen en bepaalden. Het gaat om de omgeving van de Dam, waar het stadscentrum vorm krijgt door gebouwen die onderdak bieden aan bestuur en handel, om het kloosterkwartier in de Nes, waar de sociale en zorginstellingen de aanjagers zijn van het transformatieproces van de bestaande toestand, en om de Plantage, waar die rol wordt vervuld door culturele en wetenschappelijke instellingen. Een van de conclusies van 'Kwartiermakers in Amsterdam' is dat het voor de levensvatbaarheid van het historische centrum van de hoofdstad van het grootste belang is dat deze gebieden, brandpunten van het publieke leven, deze rol blijven vervullen en dat vernieuwing in het teken staat van het behoud van hun publieke betekenis.geschiedenis
Cees Fasseur
Dubbelspoor
Tussen de boortorens op Borneo werd Cees Fasseur geboren, om tijdens de oorlog met zijn moeder en zijn zusje in het jappenkamp terecht te komen. In juni 1946 ging hij op zijn zevende voor het eerst naar Nederland. Na zijn studietijd in Leiden was hij bijna een kwarteeuw werkzaam bij het ministerie van Justitie in Den Haag, waar hij Van Agt ontmoette als kamergenoot en minister. Als raadadviseur voor de wetgeving was hij betrokken bij het abortusvraagstuk, de euthanasie, de politieorganisatie, de excessen-nota en andere politieke kwesties die nog altijd in de belangstelling staan. Rond zijn vijftigste besloot hij de overstap te maken naar de professionele geschiedschrijving. Op uitnodiging van koningin Beatrix werd hij de biograaf van Wilhelmina en schreef daarna een boek over het huwelijk van haar ouders. Als eerste kreeg hij onbeperkt toegang tot het Koninklijk Huisarchief, dat voor andere historici nog altijd gesloten is. Spottend werd hij wel 'de hofbiograaf' genoemd. Waarom werd juist hij gevraagd? Hoe dacht hij zelf over zijn taak en wat komt bij het schrijven van zulke biografieën verder allemaal kijken? Ook daarvan doet hij in deze levendig vertelde herinneringen verslag. 'Dubbelspoor' sluit af met zijn belevenissen als lid van de commissie van toezicht op de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten en zijn lidmaatschap van de commissie-Davids, die in 2009 onderzoek deed naar de Nederlandse besluitvorming inzake Irak.geschiedenis
