Een moeder die geen moeder is. Een dochter die geen dochter is. En toch zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden. Lykke en Fatima hebben enkel elkaar. Lykke is een felle, uitgesproken lerares op de middelbare school. Fatima een vondeling uit India die opnieuw in de steek is gelaten, nu door haar adoptieouders. Ze weet maar één ding over zichzelf: dat haar naam niet Fatima is. Als ze achttien wordt verdwijnt ze, vastbesloten om nooit meer terug te keren. Lykke probeert ondanks alle onzekerheid haar leven voort te zetten. Op een donkere middag in november, als ze haar hond aan het uitlaten is, legt iemand een hand op haar schouder, trekt haar opzij en slaat toe. Heel hard.
Gerelateerde producten
literatuur & thrillers
Ine Boermans
Het liefdesinterbellum
Lot heeft niet lang geleden haar moeder verloren en beschikt door de onverschillige houding van haar vader niet over een ouderlijk vangnet. Haar leven kenmerkt zich door een aaneenschakeling van min of meer onbetekenende liefdesrelaties. Zo vult ze de leegte die haar moeder heeft achtergelaten met luchtig nachtelijk vertier en korte of wat langere relaties. Een oude straatartiest, een alcoholist, iemand met mentale problemen. Mensen met hun eigen problemen en verslavingen. Maar in de stap die daarop volgt zit de crux: na het stuklopen van zo'n relatie treurt Lot steevast zo hard en hartverscheurend in haar antikraakappartement dat ze het rouwen om haar moeder in zekere zin opnieuw beleeft. Remournen, noemt ze dat. In tegenstelling tot voor echte rouw lijkt er voor dit remournen altijd een medicijn te zijn: in elke nacht, in elk café, liggen aan het einde van dit 'liefdesinterbellum' immers weer nieuwe avonturen die de leegte in Lots leven kunnen vullen en de dieperliggende pijn op afstand kunnen houden. Ine Boermans (1976) publiceerde essays en korte verhalen in De Internet Gids, Hard//hoofd, Papieren Helden en Tirade. Ze debuteerde in 2021 met haar roman Een opsomming van tekortkomingen, die de longlist van de Hebban Debuutprijs behaalde en werd genomineerd voor het Beste Groninger Boek. Ze is columnist voor de VPRO Gids. Over Een opsomming van tekortkomingen: 'Ine Boermans kan schrijven, en hoe. Haar roman is buitengewoon grappig en naargeestig. Zelfs de ergste voorvallen beschrijft ze sprankelend.' nrc â¢â¢â¢â¢ 'Uitstekende debuutroman. (...) Het is vooral de relatie met haar manipulatieve, narcistische vader die de motor van dit wrang-geestige verhaal vormt. Boermans balanceert knap tussen luchtigheid en beklemming in deze roman, die zowel een monument als een afrekening is. De Nederlandse literatuur is met de vader van Lot een memorabele klootzak rijker.' VPRO Gids ' Een opsomming van tekortkomingen had een eenzijdig droevig verslag kunnen worden, maar Boermans heeft een bijzondere, eigen toon: hard, licht en droog.' Trouw 'Een absurdistische roman over plots opkomend verdriet en rechtkrabbelen na familieleed. Haar toon imponeert.' De Morgen 'Prachtig. Meer wil ik er eigenlijk niet over zeggen. Hoe minder je weet, hoe meer het je overrompelt, maar ik kan iedereen aanraden dit boek met spoed te lezen. Het ontroerde me, maakte me regelmatig aan het lachen en ik was vooral verrast door de dingen die Ine niet schreef en die er daardoor toch stonden.' Youp van 't Hekliteratuur & thrillers
Nadia Terranova
Afscheid van de geesten
Ida wordt door haar moeder opgebeld; het dak van het huis staat op instorten, ze wil dat haar dochter terugkomt naar Sicilië om de meubels, kleren en boeken uit te zoeken, een begin te maken met het opruimen en leeghalen. Het enige wat niet weg mag, denkt Ida, is de rode blikken trommel, opgeborgen achter in een la. Eenmaal thuis â het is snikheet en de zeebries doet het stof opwaaien â krimpt haar wereld in een handomdraai ineen tot de kamers waar zij en haar ouders hun dagen sleten, waar ze als dertienjarige moest zorgen voor haar vader, leraar op een middelbare school, die dagenlang in bed lag en gestopt was met praten, om vervolgens plotseling te verdwijnen. Alles is er weer: vaders lege stoel aan de eettafel, de felle stiltes tussen moeder en dochter, de poppen op het bed, de zwaluwen en de kerkklok om zes uur. Het lag achter haar, zo voelde het vanuit het verre Rome. Maar het is er allemaal nog: het huis met al zijn geesten, geheimen en verlangens, en het houdt Ida 's nachts uit haar slaap. Nadia Terranova beschrijft het verlangen naar het vertrouwde van vroeger en het gevecht met de spoken van het verleden net zo schitterend als Elio Vittorini in zijn meesterlijke Rode anjer van meer dan een halve eeuw geleden. Ida ziet tijdens het afscheid van haar moeder en Sicilië 'de vreemden voor wat ze zijn, voor wat wij zijn, een groep achterblijvers, ieder een overlevende van zijn eigen strijd.'literatuur & thrillers
Nana Ekvtimisjvili
Het perenveld
De leraar geschiedenis moet dood, niet zonder reden. En de kinderen zouden over het zompige perenveld naar de vrijheid moeten rennen. Dat zijn de plannen van Lela, een meisje van achttien. Op het internaat voor geestelijk gehandicapte kinderen in Tbilisi, een relict uit Sovjettijden, ontfermt Lela zich over de andere kinderen, al dan niet 'debielen', door de wereld in de steek gelaten. Vooral beschermt ze Irakli, die per telefoon contact met zijn naar Griekenland verdwenen moeder probeert te zoeken en de gruwelijke waarheid over haar niet wil weten. Wacht Irakli een nieuw leven, als een echtpaar uit Amerika hem wil adopteren? 'Het perenveld' gaat over een bijna vergeten uithoek van Europa, Georgië in de wilde jaren negentig. Nana Ekvtimisjvili schrijft prachtig over zomerhitte en over regendagen, over mensen met een gebrek die toch weten te overwinnen, over hoop in een hopeloze omgeving, en heel subtiel over misbruik en ware liefde.literatuur & thrillers
