In de omheinde vinexwijk Nieuwer Zandpol wordt de wereld bekwaam buiten de hekken gehouden. Alma doet er alles aan om erbij te horen, maar haar dochter Akke voelt zich als een vinvis die is vastgelopen op een nieuwbouwzandbank. Zij broedt op haar ontsnapping. Alleen Franka komt de stad uit. De allesoverheersende herrie van een zwerm spreeuwen in de boom achter haar huis drijft haar juist naar de ogenschijnlijke rust van Nieuwer Zandpol. Terwijl de buurtbewoners meedogenloos deinen op de golven van hun saamhorigheid, vallen de vogels dood uit de hemel en ontstaat er een vrijwel onzichtbare, nieuwe zwerm. Is het wel mogelijk Nieuwer Zandpol te ontvluchten? Berthe Spoelstra stelt vragen die urgenter zijn dan ooit: Kan je je individualiteit behouden binnen een groep? Kan je leven buiten een gemeenschap? Zwerm is een lyrische, meerstemmige roman over ouders en kinderen, outsiders en conformisten, de controlesamenleving en nieuwe hoop voor de toekomst.
Gerelateerde producten
literatuur & thrillers
Nadia Terranova
Afscheid van de geesten
Ida wordt door haar moeder opgebeld; het dak van het huis staat op instorten, ze wil dat haar dochter terugkomt naar Sicilië om de meubels, kleren en boeken uit te zoeken, een begin te maken met het opruimen en leeghalen. Het enige wat niet weg mag, denkt Ida, is de rode blikken trommel, opgeborgen achter in een la. Eenmaal thuis â het is snikheet en de zeebries doet het stof opwaaien â krimpt haar wereld in een handomdraai ineen tot de kamers waar zij en haar ouders hun dagen sleten, waar ze als dertienjarige moest zorgen voor haar vader, leraar op een middelbare school, die dagenlang in bed lag en gestopt was met praten, om vervolgens plotseling te verdwijnen. Alles is er weer: vaders lege stoel aan de eettafel, de felle stiltes tussen moeder en dochter, de poppen op het bed, de zwaluwen en de kerkklok om zes uur. Het lag achter haar, zo voelde het vanuit het verre Rome. Maar het is er allemaal nog: het huis met al zijn geesten, geheimen en verlangens, en het houdt Ida 's nachts uit haar slaap. Nadia Terranova beschrijft het verlangen naar het vertrouwde van vroeger en het gevecht met de spoken van het verleden net zo schitterend als Elio Vittorini in zijn meesterlijke Rode anjer van meer dan een halve eeuw geleden. Ida ziet tijdens het afscheid van haar moeder en Sicilië 'de vreemden voor wat ze zijn, voor wat wij zijn, een groep achterblijvers, ieder een overlevende van zijn eigen strijd.'literatuur & thrillers
J.M. Coetzee
De schooldagen van Jezus
Simón heeft zijn hele leven ingericht rond zijn rol als pleegvader van de eigenzinnige jongen DavÃd. Toch is er méér nodig om het kind te begrijpen, te kunnen liefhebben. Hij zal zich open moeten stellen voor een wereld die hem onbekend was; de ratio en het denken loslaten, en toetreden tot een realiteit van intuïtie, gevoel, muziek en dans. Ze zijn halsoverkop vertrokken, gevlucht voor de autoriteiten. Simón en Inés vinden een woning in Estrella, een rustige stad die vooral opvalt door het bijzondere opleidingsinstituut. Daar leert hun zesjarige pleegzoon DavÃd geen wiskunde of grammatica, maar - tot grote verbazing van zijn ouders - over het verband tussen sterren en dansen. De pragmatische Simón begrijpt niets van de school, en steeds minder van DavÃd. De jongen benadrukt voortdurend dat Simón zijn echte vader niet is, en Simóns levenslessen dringen niet tot het kind door; het gevoel dat Simón iets fundamenteels niet begrijpt, groeit met de dag. Maar ondanks de onorthodoxe lessen, waar ook schoolreisjes naar een nudistenstrand bij horen, ziet Simón de jongen opleven. Alleen Dmitri, de conciërge van het naast de school gelegen museum, baart hem zorgen. Waarom hangt hij de hele tijd bij de jongen rond, met zijn knipsels uit vieze blaadjes, en zijn obsessie voor Ana Magdalena, de bloedmooie danslerares? Waarom duikt hij overal op, op de meest onverwachte plekken en momenten, als een duvel uit een doosje? De schooldagen van Jezus toont ons een vader die zijn kijk op de wereld baseert op logica en feiten, die meer op zijn geest vertrouwt dan op zijn lichaam, en een zoon die in alles het tegenovergestelde lijkt. Maar dan gebeurt er iets in het schoolgebouw dat de hele stad op zijn kop zet. Langzaam ziet Simón in dat er misschien nog een andere kant van het menselijk bestaan is: iets náást denken en ratio. Het lichaam, het gevoel, de dans; iets wat vooralsnog ongrijpbaar voor hem was, maar waar DavÃd het levende bewijs van is. Simón zet alles op alles om zijn zoon te kunnen liefhebben en eindelijk te begrijpen.literatuur & thrillers
Miriam Toews
Niemand zoals ik
Wat maakt een leven de moeite waard? Miriam Toews weet op deze bijna onbeantwoordbare vraag in te gaan met bijzonder mensvriendelijke humor. Niemand zoals ik is een persoonlijk verhaal over twee zussen en een liefde die het leven verlicht. De mennonitische gemeenschap heeft besloten: in het huis van de zusjes Elf en Yoli mag wel een piano staan, maar het mag alleen als instrument voor de Heer worden gebruikt. De oudsten van de gemeenschap houden het gezin goed in de gaten. Wanneer ze langskomen voor controle, klinkt er vanuit een andere kamer plots de Prelude in g-mineur, opus 23 van Rachmaninov. Elf speelt eerst zachtjes, maar wordt daarna steeds luider. De oudsten staan er bedremmeld bij: tegen zoveel talent, hartstocht en beroering is zelfs het geloof niet opgewassen. Het is het begin van Elfs uitbraak uit de gemeenschap, op zoek naar vrijheid, naar revolutie. Jaren later is ze een wereldberoemd pianiste, rijk en in een gelukkige relatie. Toch valt het leven haar zwaar. Haar zus Yoli is gescheiden, blut, duikt ? op zoek naar de ware ? met de verkeerde mannen in bed en probeert wanhopig haar zus in leven te houden. Drie weken voordat ze zou beginnen met haar langverwachte wereldtournee doet Elf haar zoveelste zelfmoordpoging en belandt in het ziekenhuis. Zowel Yoli als Elfs partner staat voor een levensgroot dilemma. Kan Elf weer gezond worden? Of moeten ze haar laten gaan? Wat maakt een leven de moeite waard? Miriam Toews weet op deze bijna onbeantwoordbare vraag in te gaan met bijzonder mensvriendelijke humor. Op lichte maar zelfverzekerde toon schrijft ze over het afscheid van de kindertijd en de uitdagingen van volwassen verplichtingen. Niemand zoals ik is een persoonlijk verhaal over twee zussen en een liefde die het leven verlicht.literatuur & thrillers
