Guns N’ Roses is altijd een band geweest waar de tijd geen vat op had. In de brave jaren tachtig, toen ze begonnen, verdomden die freaks van de Sunset Strip met hun fuck-‘m-all-houding het meteen al om het volgens de regeltjes te doen. In een tijd waarin de rockmuziek meer iets was geworden voor ideale schoonzoons en -dochters, waren zij een band die regelrecht uit de van bloed en coke vergeven gouden eeuw van de rock afkomstig leek te zijn.
Gerelateerde producten
kunst
Loek Dekker
The Who
We zijn anti-bazen, anti-jong getrouwde stelletjes en anti-middelbare leeftijd'. Pete Townshend. Voor velen is en blijft The Who met reden de ultieme rockband. The Who behoort samen met The Beatles, The Kinks en The Rolling Stones onbetwist tot de grootste van de Engelse bands uit de jaren zestig. Hun bekendste hit uit die jaren, My Generation, is een icoon van de popmuziek geworden. Door het grote succes van de rockopera Tommy (1969), Who's Next (1971) en Quadrophenia (1973) wist de groep zijn populariteit in de jaren zeventig te continueren. Dan behoort The Who - met Led Zeppelin, Deep Purple, Pink Floyd en opnieuw The Rolling Stones - tot de absolute top. The Who maakt dankzij het creatieve brein van gitarist Pete Townshend rock met inhoud, zodat zowel 'arbeider als intellectueel' van de muziek van The Who kan genieten. Maar Townshend kon zijn composities alleen goed vormgeven dankzij de uitzonderlijke muzikale kwaliteiten van zanger Roger Daltrey, bassist John Entwistle en drummer Keith Moon. Niet alleen op de albums, maar zeker ook live. Het boek besteedt dan ook veel aandacht aan hun befaamde optredens, zoals die op de festivals van Monterey (1967), Woodstock (1969) en Wight (1969/ 1970). De in Nederland gegeven concerten, het laatste in 2015 in het Ziggo Dome, komen eveneens aan bod. Naast de aandacht voor de muziek en optredens van The Who, komen ook de turbulente privélevens van de band voorbij, inclusief de tragische, vroegtijdige dood van Keith Moon in 1978. The Who ging door zonder hem en dat gebeurde ook na de dood van John Entwistle in 2002. Nog in 2019 verraste Pete Townshend en Roger Daltrey hun publiek met het uiterst vitale album Who. The Who, de ultieme rockband is een must-have voor de fan maar ook voor iedere lezer die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de (rock)muziek. Loek Dekker (1957) is historicus. Hij publiceerde over de Franse Tijd en het verzet in de Tweede Wereldoorlog en van zijn hand verschenen twee muziekbiografieën in de reeks Rockklassiekers: Livin' Blues, bluesrock met internationale allure (2016) en Crosby, Stills, Nash & Young, de Woodstock-generatie (2019). Van Gorcumpap - 316 blz
kunst
Mark van Schaick
Why go
De grungebeweging stond nog in de kinderschoenen toen Pearl Jam-zanger Eddie Vedder zijn eerste telefoongesprekken voerde met journalisten in Europa. Na de release van de single Alive en debuutalbum Ten ging het keihard met de band. Nog voor de eerste keer dat Pearl Jam in Nederland zou optreden, reisde Mark van Schaick als verslaggever van 'Oor' naar Seattle voor een ontmoeting met Eddie Vedder. Dankzij dit vroege contact kreeg Mark de band de daaropvolgende jaren nog een handvol keren te spreken, zij het binnen steeds strakkere kaders. De gesprekken tonen het bijzondere groeiproces van de band. Andere bands uit Seattle stegen tot grote hoogten maar doofden ook weer uit. Pearl Jam raakte echter stevig verankerd in de muziek business en groeide uit tot een van de vaste waarden van de Amerikaanse rockmuziek. Mark sprak met Eddie Vedder en andere leden van Pearl Jam, met Chris Cornell en de rest van Soundgarden, met Layne Staley van Alice in Chains en met een aantal mensen om deze bands heen. Samen schetsen de verhalen een beeld van de kleine, hechte muziekscene waar Seattle in de jaren negentig wereldberoemd om werd. Qpap - 415 blz
geschiedenis
Frank Bennett Fiske
The Standing Rock Portraits
For English see below- Meer dan honderd jaar geleden begon fotograaf Frank Bennett Fiske (1883-1952) met het fotograferen van leden van de Standing Rock Sioux in zijn studio in Fort Yates, North Dakota. Hij was 16 jaar oud toen hij de studio overnam van S.T. Fansler. De mannen en vrouwen die Fiske fotografeerde waren zijn vrienden en buren, indianen die al meer dan twintig jaar in dit reservaat woonden. Fiske heeft daar bijna zijn hele leven gewoond. De getoonde beelden zijn gemaakt met een grote studiocamera op glasplaatnegatieven en zijn verbluffend qua helderheid en compositie en zijn zelden in het openbaar gezien.De in Dakota geboren fotograaf en grafisch ontwerper Murray Lemley heeft een selectie van Fiske's werk samengesteld zodat de wereld deze kan zien.- More than a hundred years ago, photographer Frank Bennett Fiske (1883-1952) began photographing members of the Standing Rock Sioux in his studio at Fort Yates, North Dakota. He was 16 years old when he took over the studio from S.T. Fansler. The men and women Fiske photographed were his friends and neighbors, Native Americans who had lived on this reservation for more than 20 years. Fiske lived there nearly all his life. Made with a large studio camera on glass plate negatives, the resulting images are stunning in their clarity and composition, and have rarely been seen in public. Dakota native, photographer and graphic designer Murray Lemley has curated a selection of Fiske's work for the world to see. Engelstalig boek Terrageb - 112 blz
kunst
De wereld van George Minne & Maurice Maeterlinck
Maeterlinck, afkomstig uit de Gentse katholieke bourgeoisie, was al bij zijn debuut in 1889 gebombardeerd tot literaire revelatie: de onwezenlijke sfeer van zijn gedichten zette zijn stempel op de schrijvers, muzikanten, theatermakers, en beeldende kunstenaars van zijn tijd. Ook het Gentse Museum voor Schone Kunsten richt in het najaar de schijnwerpers op Maeterlinck, maar laat de beeldhouwer George Minne, zijn stadsgenoot, even zeer in de aandacht delen. Minnes sculpturen waren voor Klimt, Kokoschka en Schiele een uiterst belangrijke bron van inspiratie. Ook Maeterlinck herkende in hem 'de grote dichter van het grote leed' en vroeg hem regelmatig om zijn boeken te illustreren. Minne en Maeterlinck hadden een sterke band: zo zeer deelden ze dezelfde gedachten dat Minne soms twijfelde of een idee van hem dan wel van Maeterlinck kwam. De wereld van George Minne en Maurice Maeterlinck volgt het duo van het jaar van hun eerste kennismaking – rond 1886 – en eindigt midden jaren 1890, toen zij Gent verlieten voor Brussel en Parijs. ‘De wereld van George Minne en Maurice Maeterlinck’ schept een levendig beeld van het Gentse artistieke milieu van het einde van de 19de eeuw, waarin opmerkelijke figuren als Grégoire le Roy, Georges Rodenbach en Charles Van de Woestijne, Fernand Knopff en Leon Spilliaert figureren. Mercatorfondsgeb - 224 blz


