Terug/Home/Webwinkel ramsj.nl /Non-Fictie/Economie & politiek/De nieuwe revolutionaire golf
Rob de Wijk
De nieuwe revolutionaire golf
Waarom burgers zich van hun leiders afkeren
Oorspronkelijke prijs was: € 24,99.€ 7,90Huidige prijs is: € 7,90.
Veel Europeanen voelen dat hun welvaart en veiligheid onder druk staan. Volgens Rob de Wijk komt dit door een internationale revolutionaire golf, niet alleen door binnenlandse factoren. Populisme en nationalisme duiken tegelijk in veel landen op, met radicale leiders als Le Pen en Trump als zichtbare symptomen van een diepere internationale oorzaak. De Wijk stelt dat deze trends verklaarbaar zijn en zonder ingrijpen voorspelbaar zullen doorgaan, terwijl politiek leiderschap nu volgens hem tekortschiet en verandering nodig is.
Gerelateerde producten
mens & maatschappij
Eugénie Smits van Waesberghe
Zwartboek adoptie
Zwartboek adoptie in Nederland in de 20e eeuw De invoering van de Adoptiewet in 1956 zorgde ervoor dat adoptie wettelijk onder de verantwoordelijkheid van de Nederlandse overheid viel. Een grote vraag naar baby's in Nederland door veelal kinderloze echtparen was het gevolg. Ongehuwde vrouwen stonden, vaak onder informele dwang, na de bevalling hun baby af. Dat gebeurde meestal in zogeheten doorgangshuizen waar zwangere meisjes en vrouwen verbleven en waaraan de overheid destijds financieel bijdroeg. Naar schatting zijn tussen 1956 en 1984 rond de 15.000 tot 25.000 baby's op deze manier afgestaan. Dit zorgde toen al voor veel leed, maar het werd decennia later nog veel pijnlijker toen geadopteerden op zoek gingen naar hun onbekende biologische moeders en vaders. Persoonsgegevens van geboorte- en adoptiefamilies blijken in geheime dossiers opgeslagen, zijn niet ter inzage of indertijd (moedwillig) verdwenen in opdracht van adoptieouders of zijn van hogerhand vernietigd. In 'Zwartboek adoptie' vertellen geadopteerden over hun persoonlijke adoptieverhaal en de levenslange impact ervan. Evenals moeders die vaak onvrijwillig en onwetend ooit een baby afstonden aan andere Nederlandse echtparen. Ze durven nu eindelijk hun verhaal te doen. Afstandsmoeders, afstandsvaders, geadopteerden en ook niet geadopteerde kinderen en familieleden komen uitgebreid aan het woord. Ook deskundigen die in hun werk in aanraking kwamen met adoptie als medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming, therapeuten en jeugdhulpverleners, historici en hoogleraren in religiegeschiedenis en sociale demografische geschiedenis, een kinderrechter en een kindertehuisdirecteur vertrouwen hun ervaringen over de adopties toe aan dit zwartboek. Allen tekenen zo met elkaar de inktzwarte rand om de Nederlandse adoptiegeschiedenis. We kunnen het niet veranderen, maar het gaat erom dat we het erkennen en van de fouten leren. De schrijfster van Zwartboek adoptie is Eugénie Smits van Waesberghe (1965). Zij is journalistiek onderzoeker, psychosociaal therapeut en coach. Zelf is Eugénie ook geboren in een doorgangshuis, onder dwang bij haar moeder weggenomen en ter adoptie in een pleeggezin geplaatst. De afgelopen vijf jaar stuitte Eugénie, mede door haar eigen zoektocht naar informatie over haar biologische moeder en vader, op gesloten deuren. 'Veel is onbekend, over veel wordt gezwegen en weinig is mogelijk om duidelijkheid te krijgen,' aldus Eugénie. Tijdens haar zoektocht kwam zij in contact met vele lotgenoten, wier verhalen, zoektochten, adoptieverleden en adoptieleed zij in dit boek heeft opgetekend. Eugénie studeerde aan de faculteit Sociale Wetenschappen en de Rechtenfaculteit van de Rijksuniversiteit Utrecht (Nederlands recht). Ze is getrouwd, heeft twee kinderen en werkt onder meer als psychosociaal therapeut en coach. Deskundige is Eugénie op het gebied van risicotaxatie, casusregie en het opstellen van veiligheidsplannen in complexe gezinssystemen en op het terrein van afstand, adoptie en hechting. Als deskundige en belangenbehartiger is Eugénie sinds 2018 lid van de ministeriële werkgroep Binnenlandse afstand en adoptie. Deze werkgroep heeft de totstandkoming van het landelijke onderzoek naar de binnenlandse afstand en adoptie en de oprichting van het landelijk meldpunt in 2019 voorbereid.mens & maatschappij
Pieter van Vollenhoven
Oproep van een waakhond
In dit vlammend betoog roept Pieter van Vollenhoven op tot een onafhankelijke Nationale Veiligheidsinspectie, om toezicht te houden op onze sociale, fysieke en digitale veiligheid in alle sectoren. Gesjoemel met regels, bewust genomen risico's, ongelukken die voorkomen hadden kunnen worden: de veiligheid van mensen wordt maar al te vaak verwaarloosd en beschermende maatregelen leggen het meestal af tegen economische belangen. De vuurwerkramp in Enschede, de cafébrand in Volendam, de brand in het cellencomplex op Schiphol, zware ongevallen als met de Stint of de monstertruck in Haaksbergen: zijn allemaal voorbeelden van geen of falende controle van de regels. En ondanks onderzoek wordt in veel gevallen geen lering getrokken uit fatale gebeurtenissen. In dit vlammend betoog roept 'waakhond' Pieter van Vollenhoven op tot de komst van een onafhankelijke Nationale Veiligheidsinspectie, om structureel toezicht uit te oefenen op onze sociale, fysieke en digitale veiligheid in alle sectoren van de maatschappij. Het is een wake-upcall van een man die zich een leven lang heeft ingezet om de veiligheid in ons land te vergroten. Prof. mr. Pieter van Vollenhoven was van 2005 tot 2011 voorzitter van de Raad voor Verkeersveiligheid en was na een lange strijd voor echte onafhankelijke onderzoeken van 2004 tot 2011 voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Sinds 2005 is hij hoogleraar risicomanagement aan de Universiteit Twente. Oproep van een waakhond heeft hij geschreven als voorzitter van de Stichting Maatschappij en Veiligheid.mens & maatschappij
Uri Rosenthal
Als dat zou kunnen
We moeten steeds op onze hoede zijn voor ingesleten gewoontes, de traagheid van de instituties en de neiging tot zelfgenoegzaamheid. Van tijd tot tijd wordt opgeroepen tot groot onderhoud, hebben juristen het over de rechtsstaat die leeft en krijgen staatscommissies de opdracht politieke instellingen tegen het licht te houden. Maar het levert meestal weinig op. In 'Als dat zou kunnen' grijpt Uri Rosenthal terug op de normatieve fundering van politiek en staat. Waar moet het in de politiek om gaan? Waarom hebben we een sterke staat nodig? Het leidt hem naar de goede redenen om de politiek in te gaan, de deugden van politieke leiders, de smetteloze overdracht van macht, de rechtsstaat als waarborg tegen willekeur van bovenaf en het expliciete grondrecht op veiligheid. De politieke leiders zouden de kloof tussen megatrends en de micronarigheid van de mensen weten te overbruggen. En onze democratie zou er meer op vertrouwen dat gewone mensen met hun gezond verstand het populisme van zich afhouden.mens & maatschappij
