De Nederlandse keramist Wouter Dam (1957) wordt, met studiegenoten als Babs Haenen, Geert Lap, Barbara Nanning en Pauline Wiertz, gerekend tot de succesvolste leerlingen van Jan de Vaart en de keramiekopleiding van de Rietveldacademie eind jaren 1970. Hoewel zijn werk in geen enkele internationale overzichtspublicatie van de afgelopen dertig jaar ontbreekt, was er tot op heden geen overzicht van zijn oeuvre. Vanaf de jaren 1990 ontwikkelt het werk van Dam zich van klassiek vormgegeven en enigszins ingetogen vaasvormen tot een expressief oeuvre waarin sculpturale kwaliteiten van een vaasvorm abstract worden. Hij maakt geen design, vormgeving of autonome kunst, maar autonome keramiek. Zijn objecten kunnen het beste beschreven worden als ‘specifieke vormen’, een aan Donald Judd ontleende term.
Gerelateerde producten
kunst
Jan Cremer, Wim van der Linden
Working class hero
Schrijver en beeldend kunstenaar Jan Cremer (1940) stamt van vaderszijde uit een familie van hoefsmeden en beroepsmilitairen uit Pruisen en Hessen, zijn moeders familie is afkomstig uit Hongarije. Korte tijd volgde hij een opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunst in Arnhem. Als schilder kreeg hij snel erkenning met zijn 'peinture barbarisme', intussen reist hij veel en woont overal. In het najaar van 1963 zwerven Jan Cremer en Wim van der Linden ieder weekend samen door Amsterdam. Wim van der Linden heeft een hok met een donkere kamer op Kattenburg, Jan Cremer heeft al een gezin en woont in de Jodenhouttuinen. De huizen die ze daar bewonen, zijn allang gesloopt. Amsterdam in 1963 is een stad in doodsnood. Het is alles sloop en verval. In die puingruwel staat Jan Cremer en kijkt hongerig in de lens. Op zijn drieëntwintigste heeft Jan Cremer een heel leven achter de rug, maar ondanks zijn successen als schilder is hij arm gebleven en noodgedwongen werkt hij in de haven. De Cremer die Wim van der Linden vastlegt, is hard op weg om van 'working class' tot 'working class hero' uit te groeien. Op alle foto's die Wim van der Linden in 1963 van hem maakt, is hij de belichaming van het nieuwe, van de dingen die komen gaan. Het icoon van de verandering wordt de foto van Jan Cremer op zijn Harley Davidson, de coverfoto van Ik Jan Cremer, dat in 1964 verschijnt. Daarna is alles anders. Wim van der Linden en Jan Cremer zullen nog tien jaar samen optrekken. Tussen 1963 en 1969 maakt hij zo'n duizend foto's van Jan Cremer, waarvan het grootste deel zich bevindt in het archief van Cremer. In dit boek zijn 80 door Jan Cremer uitgekozen foto's verzameld. Ze geven niet alleen een beeld van Jan Cremer, maar ze zijn ook een monument voor de vriendschap van twee kunstenaars, de schrijver en de fotograaf. d'Jongehonding - 96 blz
kunst
Jeroen Junte
Do It Ourselves
For English see below Nederlandse ontwerpers hebben de afgelopen jaren een scherpe koerswijziging doorgemaakt. De nieuwe lichting ontwerpers kiest nieuwe waarden en uitgangspunten en streeft door onderzoek en samenwerking naar maatschappelijke relevantie en impact. Deze 'post-crisisgeneratie' is bevlogen, optimistisch, maar ook pragmatisch met oog voor schoonheid. Humor en het concept als bijna obligate instrumenten zijn verruild voor engagement en vrij onderzoek. Ironie en beschouwende kritiek hebben plaatsgemaakt voor onbevangenheid en dadendrang. Ambacht en lokale productie worden onderzocht als een realistisch alternatief voor vastgelopen systemen. Naast kunst en design worden ook wetenschap, technologie, sociale studies en politiek gezien als speelvelden voor ontwerpers. Kortom, de nieuwste generatie ontwerpers zoekt naar een inhoudelijke verdieping van het vak en streeft naar een positieve bijdrage aan maatschappelijke vraagstukken. Designjournalist en?criticus Jeroen Junte beschrijft voor het eerst deze nieuwe fase in de ontwikkeling van het alom geprezen Dutch Design en voert de lezer langs 199 verrassende, innovatieve en verbazingwekkende projecten en producten. - English - In recent years, Dutch Design has sharply diverged from its previous course. A generation of designers trained in and shaped by the crisis years chose new values and starting points. The focus is now on inquisitive and collaborative makers who strive for social relevance and, if possible, impact. This 'post-crisis generation' is committed and optimistic, but also pragmatic and in possession of an eye for beauty. Humour and the almost inescapable concept have been exchanged for engagement and free research and irony and contemplative criticism for open-mindedness and the will to act. Craftsmanship and local production are examined as realistic alternatives to deadlocked systems of production and distribution. In addition to art and design, science, technology, social studies and politics are also seen as design arenas. In short, the latest generation of designers is looking to substantiate the content of the profession and make positive contributions to social issues. Well-known design writer Jeroen Junte is the first to describe this new stage in the development of the widely acclaimed Dutch Design, by way of 199 surprising, innovative, astonishing projects and products. Engelstalig boek nai010pap - 275 blz
kunst
Ysbrant
Ysbrant is een schilder. Schilderen is het medium dat consequent zijn voorkeur geniet. Op het eerste zicht lijken zijn doeken een kluwen van figuren en objecten. Op het tweede zicht ontdekt men echter een ordening waarin die mensen en objecten, samen met wolken, lucht en water hun plaats krijgen om een verhaal te vertellen. Er bestaat zoiets als een Ysbrant-universum, een wereld waarin veel gekeken, veel gedacht en weinig gepraat wordt. Hoe ziet die beeldenwereld eruit? De beelden komen voort uit allerlei belevenissen, dingen die de kunstenaar mooi, beklemmend of belangrijk vindt, een 'stream of consciousness' waar de kijker deel aan kan nemen, zonder ooit te weten waar het precies om gaat, want dat wil Ysbrant absoluut niet kwijt. Hij legt die 'stream' in zijn universum expressief neer met verf, met oog voor het geheel maar ook voor het detail. Want dat is één van de sterkhouders in zijn werk: de subtiele combinatie tussen het doek an sich, als een abstraherend samenspel van vlakken, kleuren en lijnen, en de vele kleine figuratieve elementen die er in opduiken, die duidelijk met het geheel te maken hebben, maar niet willen verteld of verklaard worden. Dit boek brengt schilderijen samen die Ysbrant tussen 2002 en 2014 creëerde. Het boek wordt ingeleid door een essay van Marc Ruyters, stichter van het kunsttijdschrift H ARt. Hij brengt de complexe persoonlijkheid van Ysbrant in beeld, plaatst hem in onze tijd, en verwijst naar enkele grote voorbeelden die zijn creativiteit hielpen en nog steeds blijven stimuleren. Met een bijdrage van Frank Herreman. Mercatorfondsgeb - 208 blz
kunst


