Door de bliksem getroffen

In Door de bliksem getroffen begint hij met herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog die hij als soldaat van het Vreemdelingenlegioen aan den lijve meemaakte, hij verloor er een arm. De evocatie in de trant van L.F. Celine wordt gevolgd door uitgebreide beschrijvingen van avonturen in en rondom Marseille of aan de verpauperde randen van Parijs, waar hij sympathiseert met interessante artiesten en verontrustende zigeuners. Hierbij ontpopt Cendrars met het schrijversmotto “ik doop mijn pen niet in een inktpot maar in het leven” zich als een groot verteller, die eenmaal op stoom gekomen niet meer te houden is en puttend uit een rijke ervaring als oorlogscorrespondent, mysticus en wereldreiziger geen pittoreske en vrolijke overdrijving schuwt.