Menu

Hila Blum

Het bezoek

 23,90  7,90

ISBN: 9789023483199. Bindwijze: pap Taal: NL Uitgever: Bezige Bij Auteur: Hila Blum Paginas: 447 Categorie: .

Gerelateerde producten

literatuur & thrillers

Louis Aragon

De boer van Parijs

Als boer van Parijs loopt Aragon rond in de Passage de l'Opéra, een negentiende-eeuwse galerij bedreigd door sloop voor de boulevard Haussmann. Zijn omzwervingen brengen hem van de Passage met haar kappers en schoenpoetsers, bordelen en badhuizen, cafés en theatertjes, affiches en etalages, naar het nachtelijke park van de Buttes-Chaumont, waar hij bezocht wordt door het spook van de liefde. In één moeite schetst hij een portret van de surrealistische avant-garde in het Parijs van de jaren twintig. 'De boer van Parijs' (1926) geldt als een klassiek hoogtepunt van het surrealisme, maar is anno 1998 bepaald geen literaire lijkschouwing. In een onthutsend modern aandoende mengeling van genres en stijlen-essay, reisverhaal, prozagedicht, filosofisch traktaat, naturalistische beschrijving, collage en montage geeft Aragon vorm aan zijn poëtische sensibiliteit. Zijn variant van het surrealisme heeft niets van doen met de associatieve wijdlopigheid van het 'automatisch schrijven', maar is zinnelijk, concreet, onstuimig en soms haast profetisch van toon. De twee teksten die de kern van het boek uitmaken, 'De passage de l'Opéra' en 'Natuurgevoel' in de Buttes-Chaumont, tonen het Parijse landschap zoals het voorbijtrekt aan de nu eens verrukte, dan weer onaangedane ogen van Aragon, de boer-dichter wiens blik de meest platvloerse dingen verheft. Ze zijn omlijst door twee kortere teksten, 'Voorwoord bij een moderne mythologie' en 'De droom van de boer', inleiding en conclusie, vertrekpunt en eindpunt van Aragons mythische omzwerving, waarin hij zijn opwekking tot de 'moderne luister van het onalledaagse' rechtvaardigt met een pleidooi voor een poëtische fenomenologie van de alledaagsheid en tegen de dode letter van logica en rationalisme.
 24,75  9,90
Verder lezen

literatuur & thrillers

Bruce Chatwin

De zwarte heuvel

De zwarte heuvel – Bruce Chatwin Tachtig jaar lang delen twee broers lief en leed op hun boerderij op de grens van de groene velden van Engeland en de grimmige Zwarte Heuvel in Wales. Ze eten, slapen en werken samen. In hun jongensjaren spreekt de tweeling een eigen taal, op hun oude dag hebben ze geen woorden meer nodig. In ‘De zwarte heuvel’ tekent Bruce Chatwin het Britse landschap en zijn personages met trefzekere pen. Chatwin maakt hartstocht en claustrofobie voelbaar en schetst tegelijk een fascinerend beeld van het verloop van de twintigste eeuw, gezien door de ogen van Lewis en Benjamin Jones. Metagegevens • Atlas, LJ Veen • Paperback • 270 pagina’s • ISBN 9789045014685 • NUR 302 – vertaalde literaire roman, novelle • Genre: Psychologische roman • Trefwoorden: tweelingen, broers, Wales, Engeland, Verenig Koninkrijk, familieband, onafscheidelijk Recensie Tachtig jaar lang wonen de tweelingbroers Lewis en Benjamin Jones op hun boerderij 'Het Visioen', gelegen nabij de Zwarte Heuvel op het grensgebied van Engeland en Wales. Als kinderen en als volwassenen zijn ze zelden van elkaar gescheiden en delen ze hun leven. Ze eten hetzelfde, dragen dezelfde kleren, slapen in hetzelfde bed en voelen hetzelfde. Niet alleen de invloed van hun vader - een humeurige, stugge boer, enigszins verbitterd door een jarenlange burenruzie - maar vooral die van hun moeder - een scherpzinnige, doortastende vrouw - is groot. Boeiend, mooi geschreven, verhaal, spelend in de 20e eeuw. Sfeervolle tekening van de mensen, de omgeving en het hun omringende landschap, dat alles in een betrekkelijk besloten, enigszins benauwende plattelandsgemeenschap. Redactie Auteur Bruce Charles Chatwin (1940-1989) was een Engels romanschrijver en auteur van reisverhalen. Chatwin werkte bij het veilinghuis Sotheby's op de Works of Art-afdeling. Door zijn scherpe inzichten werd hij snel Sotheby's expert inzake impressionistische kunst. Later werd hij er een van de directeurs. Chatwin kreeg problemen met het zicht, diagnose strabismus, wat zijn werk hinderde. Hij nam ontslag bij Sotheby’s en werd uiteindelijk adviseur over kunst en architectuur bij Sunday Times Magazine waar hij reisreportages schreef. Begin jaren 1980 werd bij Chatwin hiv vastgesteld. Zelf ontkende hij dat (hij schreef dat zijn ziekte veroorzaakt was door een exotische Chinese schimmel). Hij is overigens nooit openlijk uit de kast gekomen als holebi, hoewel hij op zeer veel mannen én vrouwen een grote aantrekkingskracht uitoefende. Bruce Chatwin overleed op 18 januari 1989 in Nice aan aids. Hij werd slechts 48 jaar oud. Uitgever L.J. Veen is een Nederlandse uitgeverij, die werd opgericht door Lambertus Jacobus Veen (1863-1919) in 1887, en maakte naam met de publicatie van het werk van Louis Couperus en Stijn Streuvels. L.J. Veen maakte gebruik van destijds moderne verkooptechnieken zoals reclame acties en promotie uitgaven, en vroeg bekende kunstenaars voor de vormgeving. Onder andere H.P. Berlage, Johan Braakensiek, Chris Lebeau, Richard Roland Holst en Jan Toorop. De boekbanden van Louis Couperus zijn beroemd gebleven. Doordat de correspondentie en de boekhouding van het bedrijf grotendeels bewaard is gebleven is te zien hoeveel tijd en geld Veen in de relaties met zijn schrijvers investeerde. De uitgeverij L.J. Veen is onderdeel van Atlas Contact. Het fonds omvat een groot aantal literaire klassieken.
 19,90  7,90
Verder lezen

literatuur & thrillers

Piet Gerbrandy

De Gong & De Rookberg

De gong en de rookberg, intrigerende materie van H.H. ter Balkt en Jacques Hamelink – Piet Gerbrandy In ‘De gong en de rookberg’ bespreekt hij Gerbrandy de poëzie van twee weerbarstige dichters, de ‘Laaglandse hymnen van H.H. ter Balkt en ‘’ Zilverzonnige en onneembare maan’ van Jacques Hamelink. Het epos van Ter Balkt en de elegie van Hamelink ontleedt Gerbrandy regel voor regel, woord voor woord, letter voor letter, wit na wit. Veelsoortige bronnen boort hij hiervoor aan: literaire teksten uit Europese en andere tradities, historische verhalen, beeldende kunst, archeologisch materiaal. Talloze verwijzingen zoekt hij tot op de soms onzekerste bodem uit, want weerspannige ondoorgrondelijkheid is zowat de karakteristiek van beide dichters. Maar Gerbrandy’s mes snijdt aan twee kanten, want de werkelijke protagonist in De gong en de rookberg is de lezer. Het is de lezer immers die de verwijzingen ziet, de lezer spoort de bronnen op. Hij zoekt, en vindt structuren. De gedichten verwijzen niet, noch bieden ze een structuur aan, maar het is de lezer die ze er inlegt. De door Ter Balkt en Hamelink gepubliceerde teksten, zo stelt Gerbrandy radicaal, zijn slechts in potentie gedichten, zaden die een lezer behoeven om in diens brein op te bloeien tot volwaardige gedichten. De mentale biotoop van de lezer bepaalt hoe het gewas er uiteindelijk uitziet. Zelden toont een criticus zich bereidwillig om de aard en de methode van zijn lezing en interpretatie van poëzie systematisch en vrijelijk uit de doeken te doen. Dit is nu precies wat poëziecriticus Piet Gerbrandy in 'De gong en de rookberg' onderneemt. Piet Gerbrandy: 'Ik beweer dat de door Ter Balkt en Hamelink gepubliceerde teksten slechts in potentie (dynamis) gedichten zijn, zaden die een lezer behoeven om in diens brein op te bloeien tot volwaardige gedichten, waarbij de perceptie van de vorm en de betekenistoekenning op grond van conventies en lezersintentie bepalen hoe het gewas er uiteindelijk uitziet. Ik ben deze lezer, deze hovenier, ik heb de gedichten opgekweekt tot wat ze in dit boek zijn geworden, dus het spreekt vanzelf dat ik de ideale lezer van deze gedichten ben. Een andere lezer had van dezelfde teksten andere gedichten gemaakt, waarvan hij dan de ideale lezer zou zijn geweest.  'All animals are equal, but some animals are more equal than others', schreef Orwell. Alle lezers zijn gelijk, maar dat wil niet zeggen dat alle interpretaties even goed zijn. De waarde van een interpretatie wordt bepaald door haar overtuigingskracht. Dat is een retorische categorie. ‘De gong en de rookberg’ boek beoogt aan te tonen dat mijn lectuur van Ter Balkt en Hamelink hout snijdt, en dat de dynamis van hun teksten het best verwezenlijkt kan worden op de wijze die ik in praktijk heb gebracht. Tevens is het een uitnodiging aan de lezers die de materie van deze tekst in zich hebben doen uitbotten, om zelf aan het werk te gaan en nieuwe versies van Ter Balkt en Hamelink op te kweken, opdat, om nog één keer een gevaarlijke metafoor te gebruiken, de concurrentie op de vermeend vrije markt van het literair debat uiteindelijk bepaalt welke gedichten het meest levensvatbaar zijn.' Metagegevens ·         Historische uitgeverij ·         Hardback ·         512 pagina’s ·         ISBN 9789065540362 ·         NUR: 620 – Nederlandse taal- en letterkunde ·         Genre: Letterkunde ·         Trefwoorden: Ter Balkt, Jacques Hamelink, Piet Gerbrandy Recensie Classicus en gedreven poëziecriticus Piet Gerbrandy - zelf een vruchtbaar dichter - heeft in zijn omvangrijke proefschrift uit 2009, waarvan nu de handelseditie is verschenen, twee dichtbundels aan een grondig onderzoek onderworpen: ‘Laaglandse hymnen I’ van H. H. ter Balkt en ‘Zilverzonnige en onneembare maan’ van Jacques Hamelink. Beide dichters zijn veelvraten (ze vragen veel van een lezer omdat ze zelf veel gelezen hebben en daarnaar verwijzen) en worden in het algemeen duister, moeilijk interpreteerbaar gevonden, hoewel het oordeel in de kritiek over beiden lovend uitvalt. Gerbrandy gaat de uitdaging van deze twee bundels zowel in praktische zin (hij analyseert en interpreteert ze) als in theoretische, methodologische zin (hoe vindt het leesproces plaats, wat voor soort complicaties levert de behoefte aan begrip voor de tekst op) met verve, gedegen, maar ook voor niet door de academische wol geverfde poëzie lezers begrijpelijk en spannend aan. De twee dichters zijn met deze hartstochtelijke, veel openbarende en ook veel raadsels opleverende studie een stuk dichterbij gebracht. Het boek mag gerust een mijlpaal heten in de interpretatieve poëzie benadering. Auteur Piet Gerbrandy (1958) is een Nederlands dichter, essayist en classicus. Hij doceert Klassiek en Middeleeuws Latijn aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft vertalingen, essays, gedichten en poëzierecensies. Gerbrandy promoveerde in 2009 op een proefschrift over de poëzie van H.H. ter Balkt en Jacques Hamelink.
 35,00  12,50
Verder lezen